W przypadku kobiet dbanie o włosy to proza życia codziennego, nie ma tutaj żadnego problemu. Kobiecie nawet jak się nie chce to i tak zadba o włosy. W torebce zawsze ma przy sobie szczotkę do włosów, lakier czy inną piankę. Jest przygotowana na każdą ewentualność. Z mężczyznami jest nieco inaczej. Ci zazwyczaj nie dbają, aż tak mocno o włosy jak płeć piękna. Na szczęście od pewnego czasu sytuacja się diametralnie zmieniła, a podejście mężczyzn do dbania o włosy jest dużo nowocześniejsze. Co jest najważniejsze w przypadku pielęgnacji męskich włosów? Otóż – szampon. Szampon, który odświeży, umyje oraz nawilży w odpowiedni sposób włosy. Szampon taki musi dostarczyć niezbędnych witamin oraz składników odżywczych. Wybierając szampon należy zwrócić uwagę by był kierowany do odpowiedniej płci – nienależny raczej kupować szamponów uniwersalnych, które w wyglądzie włosów nic nie zmienią. Największa bolączką jest używanie kosmetyków 2 w 1, a więc żelu i szamponu w jednym. Takie kosmetyki podrażniają skórę i mogą być przyczyną łupieżu. Wybierając szampon należy robić to z głową. Panowie, którzy prowadzą intensywny tryb życia powinni sięgnąć po szampony nawilżające. Jeżeli mężczyzna ma cienkie włosy, należy sięgnąć po kosmetyk z witaminą B5. Jeżeli włosy się mocno przetłuszczają potrzebny będzie preparat o właściwościach kontrolujących wydzielanie się sebum. Gdy włosy na głowie faceta mocno się przerzedzają to najlepszym wyborem będą szampony przeciw wypadaniu włosów, które pomogą w odpowiednim stymulowaniu wzrostu włosów.

Co prócz szamponu? Ważne jest odpowiednie strzyżenie, które zapewni zdrowy i świetny wygląd. W przypadku dłuższych włosów, należy również podcinać końcówki. Prócz szamponu kosmetyczne powinny znaleźć się również odpowiednie odżywki – to nie są preparaty zarezerwowane tylko i wyłącznie dla kobiet. Nie ma co bać się ich używać. Dzięki odżywkom męskie włosy będą mocne, zdyscyplinowane i będą łatwiej się układały. Sięgając po odżywki należy wybrać takie, które po zapikowaniu należ spłukać, ponieważ zapewnia one odpowiednie nawilżenie oraz odżywienie włosa. W przypadku wypadających włosów są na rynku dostępne preparaty zapobiegające takiemu stanu rzeczy. Jeżeli to nie pomoże to należy zwrócić się do specjalisty, który pomoże ustalić przyczynę wypadania i skieruje na odpowiednie leczenie lub odpowiedni zabieg. Należy pamiętać, że nie należy używać zbyt dużej ilości kosmetyków to układania włosów – na dłuższa metę mogą one mieć negatywny wpływ na cebulki włosów.

Pierwszym i chyba najważniejszym jest dobry wygląd. Należy wyglądać dobrze każdego dnia. Niezależnie czy jest tydzień pracy, weekend czy urlop. Odpowiedni wygląd to podstawa. W restauracji zostawiaj napiwki. Praca kelnera jest ciężka, a jej docenienie wyraża się poprzez tak niewielki gest jak napiwek. Jest to podwójne zwycięstwo. My będziemy postrzegani jako prawdziwi faceci jednocześnie zostawiając po sobie odpowiednie wrażenie. Należy używać kosmetyków dobrej jakości. Ta zasada nie dotyczy tylko perfum czy dezodorantu, ale również kremów i maści. Podróbki nie wchodzą w grę. Nie należy się chwalić swoim wykształceniem czy sukcesami zawodowymi. Dobrze by było nauczyć się przyrządzać kilka drinków – ta umiejętność na pewno przy da się na imprezach lub na luźnych spotkaniach biznesowych. Nigdy nie należy przesadzać z perfumami, jest to dość duży nietakt, który może przeszkadzać wielu osobom. Ciągłe zerkanie na telefon nie będzie dobrym sposobem na spędzenie czasu ze swoją towarzyszką dlatego należy porzucić ten nawyk lub zostawić telefon w domu. Następnie należy spędzać czas z osobami, które nas rozumieją, nie należy na siłę się komuś na siłę przypodobywać. Jakość i wygoda to podstawa, dlatego nie należy kupować najtańszych rzeczy.

Kolejna dawka zachowań również pomoże zrozumieć jak powinien zachowywać się facet z klasą. Nie należy traktować kobiet przedmiotowo. Komplementując inne osoby nie należy oczekiwać tego samego w zamian. Ważną zasadą jest – jedna kobieta to jeden związek. Będąc na imprezie należy się bawić, nikt nie lubi smutasów. Poznawanie nowych ludzi to podstawa dlatego lepiej jest spędzać więcej czasu z osobami, które znamy mniej, niż z tymi które widujemy na co dzień. Należy traktować z szacunkiem osoby wokół nas. Czy to mechanik, ekspedientka w sklepie, ksiądz lub fryzjerka. To jak traktujemy innych wyraża nas jako osobę, a chamstwo może zawsze wrócić nawet ze zdwojoną siłą. Nie należy naśmiewać się z innych osób. Raz na jakiś czas zjedzenie obiadu na mieście nie powinno być problemem. Nie należy marnować czasu na bycie złym i wkurzonym – życie jest zbyt krótkie na takie pierdoły. Rzeczy należy używać zgodnie z ich przeznaczeniem. Buty do biegania służą do biegania a whisky należy pić w szkle do whisky.

Każdy mężczyzna posiada swój indywidualny styl, więc i ubrania w jego szafie są dopasowanego indywidualnie do niego, mino to powinien posiadać również odzież odpowiednią do każdej sytuacji. W sytuacjach takich jak wyjście do teatr, ślub przyjaciół, spotkanie biznesowe czy świąteczny obiad najlepszą opcją będzie odpowiednio skrojony garnitur. W mniej zobowiązujących momentach, takich jak randka czy kolacja garnitur nie jest wymogiem i można ubrać się mniej formalnie, ale w dalszym ciągu elegancko. Mowa o tak zwanym zestawie klubowym czy koordynowanym. Takie zestaw pozwoli mężczyźnie na utrzymanie odpowiedniego poziomu elegancji przy jednoczesnym obniżeniu poziomu formalności wynikającego z konkretnej sytuacji. W swojej garderobie każdy gentleman powinien posiadać odpowiednie spodnie w kant, najlepiej wełniane, dobrze dopasowane marynarki oraz koszule. Liczba mnoga nie jest tutaj przypadkiem. Duży wybór rzeczonych ubrań pozwoli na szybką i prostą decyzję co w danym momencie należy założyć.

Podstawą każdego zestawu klubowego jest odpowiednia marynarka. Najbardziej klasyczna i bezpieczna będzie ta w kolorze granatowym. Dobrze jest zaopatrzyć się w trzy jej rodzaje – wersję jednorzędową z klapami ostrymi (tzw. zamkniętymi), wersję jednorzędową z klapami prostymi oraz wersję dwurzędową. Następnie należy dobrać odpowiednie spodnie. Te powinny być w kolorach jaśniejszych od marynarki. Zachowamy wtedy odpowiedni kontrast, który w dalszym ciągu będzie elegancki. Najlepsze kolory to szary, brązowy czy beżowy. Na jakie się zdecydować? Zależy to od sytuacji, ale w głównej mierze od stylu mężczyzny. Ostatnim elementem jest koszula. Kolor powinien być jasny, najlepiej biały, błękitny czy lekko przechodzący w róż. Koszule mogę być klasycznie wypełnione jednym kolorem, ale również w kratę czy prążki. Pozostałe elementy ubioru dadzą większej lub mniejszej elegancji naszemu ubiorowo. Mniej formalny zestaw koordynowany wystąpi gdy zrezygnujemy z krawata, włożymy kolorową poszetkę do brustaszy, a zamiast czarnych oksfordów założymy monki. Bardziej formalny będzie złożony ze wspomnianych już oksfordów oraz gładkiej koszuli. Koszula w kratę czy w prążki czy brązowe brogsy będą zawsze mniej formalne i należy o tym pamiętać wybierając odpowiedni zestaw.

Zacznijmy od aromatu. Czy whisky należy wąchać tak jak niektóre inne alkohole? Otóż jak najbardziej, ale jest jedno „ale”. Należy to robić umiejętnie. Wydawałoby się, że nie ma tutaj wielkiej filozofii, otóż jest i jest związana z lotnością zawartego w whisky alkoholu. Whisky należy do kategorii alkoholi starzonych, co za tym idzie aromat jest tak intensywny, że może być zagłuszony przez woń alkoholu. W związku z tym do wąchania whisky należy podejść dość ostrożnie zaczynając od wąchania z większej odległości, wdychając woń jedynie połowicznie. Dopiero po pewnym czasie należy przejść do pełnych wdechów. Należy pamiętać, że praktyka czyni mistrza i nie od razu będziemy mistrzami w rozpoznawaniu aromatów tego alkoholu oddzielając od siebie pojedyncze nuty zapachowe. Kolejna sprawa jest już bardziej konkretna. Przechodzimy do degustowania. Podobnie jak z zapachem, także do smaku należy się przyzwyczaić. Whisky pijemy w temperaturze pokojowej i co najważniejsze bez żadnych dodatków typu cola, lód, sok pomarańczowy, itd. Jedyne co możemy zrobić to dodanie kilku kropelek wody. Picie whisky z jednoczesnym odczuwaniem z tego powodu przyjemności nie jest pisane każdemu. Należy pamiętać, iż podczas pierwszego zaczerpnięcia trunku nasze zmysły będą negowały smak whisky. Jest to związane z tym, iż nerw trójdzielny, znajdujący się między innymi w języku będzie nas ostrzegał przed toksycznymi związkami (alkohol jest substancją, która przy odpowiednim stężeniu może doprowadzić do śmierci). Przy następnym oraz kolejnych porcjach trunku nasze kubki smakowe „przyzwyczają” się do alkoholu co pozwoli nam na cieszenie się smakiem. Ważne jest to by przy pierwszym łyku whisky przepłukało nam całe usta. Wydawałoby się, iż smak będzie dominujących zmysłem, który pozwoli nam na ocenę tego alkoholu, jednak nie jest to do końca prawda. W fazie jeszcze przed połknięciem ocenimy zaledwie czy trunek jest oleisty, słodki, kwaśny, gorzki, łagodny, itd. Dopiero po przełknięciu oraz wciągnięciu ustami powietrze będziemy mieli pełen obraz.

W jaki sposób ocenimy konsumowaną przez nas whisky? Istnieją różne skale, np. punktowe od jednego do dziesięciu lub od jednego do stu. Jednak dla osób początkujących należałoby przyjąć skalę najprostszą, czyli gwiazdkową. Jest ona bardzo prosta. Jedna gwiazda oznacza whisky niedobrą, dwie – dobrą, a trzy bardzo dobrą. Na koniec zajmiemy się przechowywaniem otwartej butelki z whisky. Ważne jest by na alkohol nie oddziaływały promienie słoneczne. Druga sprawa to zredukowanie utlenianiu się trunku w butelce. Jest to proces zależny od rodzaju whisky. Jedne będę się utleniały dłużej, inne krócej, jednak wpłynie to w końcu na smak i aromat. W celu zapobiegania utlenianiu się możemy przelać whisky do mniejszej butelki (w momencie gdy w poprzedniej ubyła nam połowa płynu). Na ryku są dostępne także specjalne spraye (chociaż w Polsce dość rzadko), które po użyciu tworzą na powierzchni trunku warstwę izolującą powietrze od whisky.

Zacznijmy od odpowiedniego szkła. Amerykańskie kino przedstawia nam obraz spożywania whisky w szklance z grubym dnem – tak zwanym tumblerze (spotykane nazwy to również old fashioned tumbler oraz highball – różnica dotyczy wysokości szkła). Raczej każdy kojarzy te masywne szklanki wypełnione po brzegi lodem z niewielką ilością whisky. Nie jest to obraz zakłamany, jednak taki typ szkła nie odda pełni aromatu dobrej whisky. Wydaje się, że najodpowiedniejsze szkło do picia whisky kieliszek tulipanowy. Kształt takiego kieliszka pozwoli na czerpanie z whisky większej przyjemności, dzięki czarce zwężającej się ku górze. Oczywiście istnieje wiele takich rodzajów takich kieliszków, jednak w mojej opinii każdy powinien podejść do tej sprawy indywidualnie. Jeżeli dany rodzaj szkła pozwoli nam czerpać większą przyjemność z trunku, w porównaniu z innym kieliszkiem, to powinniśmy trzymać się właśnie jego. Nalewanie whisky raczej nie ma jakiś wygórowanych zasad. Nie jest to wiedza tajemna, którą posiadły tylko osoby nieliczne. Ważne jest by przy nalewaniu nie rozlewać trunku, nie uderzać szyjką butelki o kieliszek, a samą butelkę trzymać przy podstawie. Po pewnym czasie będzie można już błyszczeć w towarzystwie serwując wodę życia jak mawiają Szkoci. Kolor whisky również ma znaczenie. Im ciemniejsza barwa tym starszy alkohol. Ogromy wpływ na barwę ma również sama beczka, w której whisky leżakowało. Problem obecnych czasów (niestety) polega na tym, iż bardzo często whisky jest sztucznie barwione – najczęściej karmelem, co nie oddaje pełni walorów estetycznych trunku.

Woda w whisky? Tak, ale nie do końca. W różnych miejscach można wyczytać, iż whisky należy mieszać z wodą. Spotkałem się nawet z opinią, iż należy ją rozcieńczyć pół na pół z wodą. Jest to niestety błędna praktyka. Z wodą można whisky wymieszać nawet w taki proporcjach jak podałem jednak nie po to by te whisky później wypić. Tak należy zrobić jeżeli chcemy z danego trunku wydobyć pełen bukiet zapachów, ale pamiętać należy również o tym, że whisky nie tylko wąchamy, ale przede wszystkim pijemy. Jeżeli chcemy wydobyć głębie smaku oraz zapachu należy dodać niewielką ilość wody. Służą do tego specjalne pipetki, jednak i bez nich można się obejść. Pamiętajmy również o tym, iż rozcieńczamy wodą whisky o większej zawartości alkoholu niż 40%. Czemu? Ponieważ rozcieńczeniem zajął się już producent i nie ma większego sensu ponawiać już tej czynności. Tak jak pisałem, Whisky to specyficzny alkohol – odpowiedniej jakości będzie wyrafinowanym trunkiem o bogatych walorach smakowych i zapachowych.

W pierwszym kroku zanim jeszcze zaczniemy palić cygaro należy odpowiednio zadbać o przycięcie. Cygara najlepszych marek z reguły od strony ustnikowej zakończone są specjalnym kapturkiem. Należy go odciąć przy użyciu ostrej gilotyny lub odpowiednio do tego przystosowanych nożyczek. Cygaro należy obciąć na kapturku, około 5 mm powyżej linii styku z pokrywą. Miejsce obcięcia winno być całkowicie otwarte, tak by można było się swobodnie zaciągnąć. Jeżeli na cygarze znajduje się banderola to należy ją zdjąć. Najlepiej jest to zrobić dopiero po wypaleniu około 30% cygara, ponieważ będzie ona odpowiednio rozgrzana i zejdzie bardziej swobodnie. Nie należy zdejmować jej na siłę (najbardziej odpowiednim ruchem będzie wykręcanie) – jeżeli nie zejdzie należy ją zostawić. Kolejnym krokiem będzie przypalenie naszego cygara. Najważniejsze jest by być ostrożnym i nie spieszyć się. Prawidłowo należy przypalać je pod kątem 45 stopni do płomienia, tak by nie przypalić pokrywy. Takie odpalenie pozwoli na równomierne żarzenie się tytoniu. W trakcie odpalania cygaro powinno być w ustach, należy je lekko obracać i lekko się nim zaciągać. Przypalać należy do momentu aż cała krawędź cygara chwyci ogień. Ważne jest również aby płomień, którym przypalamy cygaro był bezwonny.

Palenie cygara ma jedną zasadę. Nie należy się zaciągać – cygarem trzeba się delektować, korzystać
z bogatej kompozycji tytoniowej. W przypadku gdyby cygaro zgasło nie jest to koniec. Dość często gaśnie w ostatniej – trzeciej części. Jest to związane z tym, iż w końcówce gromadzą się naturalne olejki eteryczne i mogą wygaszać żarzący się tytoń. Ponowne podpalenie nie wpływa na smak cygara pod warunkiem, że zostanie zrobione w ciągu jednej godziny od zgaśnięcia. Po tym czasie zacznie tracić walory smakowe, a następnego dnia będzie po prostu niedobre. Przed ponownym przypaleniem należy oczyścić końcówkę cygara (starczy przeciągnięcie po popielniczce) i przypalać tak jak za pierwszym razem. Jeżeli będą problemy niestety należy nico mocniej się zaciągać przez kilka sekund.

Gaszenie cygara również odbywa się przy zachowaniu pewnych zasad. Ważne by popiołu z cygara nie strząsać tak jak w papierosach – musi się nadbudować struktura po strukturze. Jest to świadectwo doskonałości konstrukcji oraz odpowiedniego zwinięcia cygara. Samo zgaszenie cygara jest zależne od dwóch szkół. Jedna mówi, iż należy j zgasić po wypaleniu ¾ długości – ponieważ do tej proporcji wydobędziemy to co najlepsze, aromaty będą odpowiednie, a dalsze palenie spowoduje tylko że cygaro będzie coraz mocniejsze. Druga szkoła mówi, iż cygaro należy zgasić w momencie aż zaczniemy odczuwać na policzkach oraz w ustach uczucie palenia.

W wielu przypadkach jest to miejsce, w którym można przeprowadzać wszelakiej maści debaty, jest to miejsce w którym odbywają się dyskusje o aktualnych wydarzeniach. Kiedyś barber nie zajmował się tylko strzyżeniem, w jego portfolio znajdowały się również zabiegi dentystyczne czy np. spuszczanie krwi. Jednak wraz z wynalezieniem bezpiecznych maszynek wielu przedstawicieli tego zawodu przerzuciło się już głównie na „obsługę” męskiego owłosienia. Czy się różni barber od „zwykłego” fryzjera? Otóż głównym zajęcie fryzjera jest strzyżenie i układanie włosów. Barber natomiast to osoba zajmująca się męskim pilingiem, skracaniem włosów i brody jak i jej goleniem. Można powiedzieć, że barber to pojęcie szersze (chociaż dotyczy tylko mężczyzn). Jak przetłumaczyć słowo barber na nasz ojczysty język? Najczęściej używa się porostu pojęcia „męski fryzjer”, chociaż nie jest one trafione. Chyba najbardziej odpowiednią formą jest „cyrulik”.
Historia tej profesji sięga już starożytności. W starożytnym Egipcie osoby zajmujące się tą profesją były niezwykle szanowane. W starożytnej Grecji mężczyźni korzystali z usług barberów na rynku (agora), które było również miejscem wszelakich dysput. W wiekach średnich prócz strzyżenia udzielano usług spuszczania krwi, wyrywania zębów, drobnych zabiegów, „stawania baniek”. W XIX wieku w Stanach Zjednoczonych tym zawodem zajmowali się najczęściej afro amerykanie. W 1893 roku w Chicago powstała pierwsza szkoła barberów. Odniosła niezwykły sukces, a jej adepci byli profesjonalistami w swoim zawodzie. W 1974 roku przeprowadzono wywiad z profesjonalnym barberem – Samem Mature, który powiedział, że mężczyźni do fryzjera chodzą co kilka tygodni, a do barbera zapisują się na dwa miesiące wcześniej, a nawet chodzą regularnie co tydzień. To pokazuje jaki klimat tworzą przedstawiciele tej niesamowitej profesji.
Współczesny barbering nawiązuje do przeszłości. Stylowe krzesła, drewniane meble, brzytwy, zdjęcia na ścianach i lustrach – to wszystko tworzy niesamowity klimat. Klimat, który obecnie przyciąga coraz więcej klientów. Z reguły kobiety nie mają tam czego szukać – jest to typowo męskie zajęcie i skierowane tylko dla mężczyzn. Trzeba pamiętać jedno – często nić porozumienia jaka powstaje między barberem a klientem, jest niezrozumiała dla kobiet, dlatego jeżeli wybierasz się do barber shop’u to nie zabieraj ze sobą swojej drugiej połówki.
Barbering staje się coraz bardziej popularniejszy w naszym kraju. Wielu mężczyzn docenia profesjonalizm wykonawców tego zawodu i nie wyobraża sobie już powrotu do „zwykłego” fryzjera. Należy pamiętać, iż do dobrego barbera czeka się kilka tygodni dlatego zawczasu należy się umówić.

Na początku wskazał, że nie jest nowicjuszem w kwestiach treningu czy szerzej – sportu. Przyznał się także, że od jakiegoś czasu sportu nie uprawiał, nie domawiał sobie także pączka, białego pieczywa, tortu czy piwa. Jego forma szybko uciekła, podobnie jak zadbana sylwetka. Należy jednak zaznaczyć, że ów pan zaczyna z zupełnie innego pułapu niż osoba, która nigdy nie upociła się na siłowni czy przy jakimkolwiek ruchu fizycznym. Niemniej jednak przedstawione rezultaty są dość imponujące. Zestawienie dwóch zdjęć jegomościa, jedno przed, a drugie po przeprowadzeniu 21-dniowego programu, robią wrażenie. Ale do rzeczy. Trening polegał na chodzeniu na siłownię 3-4 razy w tygodniu i wykonywaniu kombinacji ćwiczeń crossfitowych. Całość oparta była na ćwiczeniach mających wzmocnić ręce i brzuch, czyli pompki, podciągnięcia i przysiady.
Bardzo ważną rzeczą, o której wspomina redaktor, jest mądre wykorzystanie swego ciała oraz słuchanie się go. Jeśli czuje się, że zmęczenie bierze górę, że nie daje się rady, to trzeba odpuścić. Nie należy także szarżować, gdy czujemy, że damy radę. Łatwo bowiem o kontuzje oraz nadmierną eksploatację mięśni i generalnie całego organizmu. Najlepszym rozwiązaniem jest oczywiście zatrudnienie trenera personalnego. Pomoże on rozpisać plan treningów, a także da wskazówki co do diety. Tylko, że nie każdy może sobie pozwolić na takiego fachowca. Jeśli ktoś chce samemu zadbać o siebie, to może także- byle mądrze – korzystać z internetu i ogromnej wiedzy, jaka się w nim skrywa. Można tu bowiem odnaleźć styki tysięcy, jak nie miliony, planów treningowych, diet, cudownych metamorfoz, które będą świetnymi motywatorami.
Trening składa się z kilku serii. W zależności od stanu kondycji oraz stanu ogólnego organizmu, można wykonać od 3 do 5 lub 6 powtórzeń. Za cel należy sobie postawić jak największą możliwą do wykonania liczbę serii w ciągu 20 minut. Należy przy tym pamiętać o prawidłowości wykonywania tychże ćwiczeń, a więc trzeba je robić szybko i dokładnie. To duże wyzwanie, zwłaszcza dla początkującego sportsmena.
Do tego dieta. Ograniczenie spożywanego cukru, napojów słodkich i gazowanych, zwiększenie ilości warzyw, białka, owoców pomoże w spalaniu niechcianej tkanki tłuszczowej. Pamiętać należy jednak, że wszystko należy robić z głową, ćwiczyć także.

W szafie prawie każdego mężczyzny można odnaleźć sneakersy, a kiedy robi się ciepło po zimie, panowie chętnie je zakładają i wybierają się w nich do miasta. Co ciekawe pierwsze buty z gumową podeszwą typu sneakers pojawiły się na rynku obuwniczym już w XIX wieku. Na początku traktowano je jako buty plażowe lub wykonywano w nich różne ćwiczenia. Zbudowane z gumowej podeszwy, prawie nie wydawały odgłosów, stąd nazwano je właśnie sneakersami, czyli od angielskiego słowa „to sneak” czyli skradać się. Gumowa podeszwa była także na tyle elastyczna,że zapewniała komfort noszenia buta, więc szybko stały się popularne. Pierwszym przedsiębiorstwem, które podjęło się produkcji sneakersów była firma produkująca buty sportowe Keds. W 1892 roku na rynek weszły pierwsze modele, a w 1917 roku ich produkcja była niemalże masowa. Od 1909 roku, kiedy to słynną firmę Converse założył Marquis Converse, rozpoczęła się produkcja butów do koszykówki. Inny słynny koszykarz, Chock Taylor, użyczył swego nazwiska modelowi trampek, które chyba dzisiaj ma każdy.

Jak nie trudno się domyśleć, buty z gumową podeszwą były produkowane w Stanach Zjednoczonych. Na Stary Kontynent buty typu sneakers przybyły w XX wieku. Najsłynniejsze dzisiaj dwie firmy, konkurujące na rynku sportowym, wywodzą się od dwóch braki – Rudolfa i Adolfa Dassler. Założyli oni firmę produkującą obuwie sportowe. Ich drogi rozeszły się. Rudolf otworzył markę Puma, a Adolf – Adidasa. Adidas szybko podbił rynki obuwnicze w zakresie butów sportowych i już młodzi ludzie biegali w wygodnych butach do tego przystosowanych. Później na rynku pojawiły się konkurencyjne firmy – New Balance, Nike czy Asics.

Dzisiaj buty sportowe szturmem wchodzą do zakazanych do tej pory strojów – sukien ślubnych, garsonek, sukienek, garniturów, itp. Każdy ma w szafie choć jedną parę sportowych sneakersów. Do tego giganci obuwia sportowego wchodzą we współpracę z gwiazdami muzyki, kina, sportu. Biznes obuwia sportowego kwitnie. Sneakersy na nogach prawdziwego gentlemana to must have od kilku sezonów. Tak jest i dziś. Są idealne do luźnej stylizacji, na niekonwencjonalną randkę, na przyjacielskie spotkanie. Co prawda nie zawsze chcą wpuszczać do klubów tanecznych w trampkach, ale jeśli ma się świetne buty, to można znaleźć się w innym klubie z dobrą muzyką.